Βγάλε το σκασμό!

Ο τιμητής των πάντων ξαναχτυπά! Μετά λοιπόν το τραγικό περιστατικό με τον μαθητή - δολοφόνο και αυτόχειρα, ο Μάκης …των φτωχών και των αδυνάμων ήρθε για να μας δώσει τα φώτα του. Ποιες λοιπόν είναι οι απόψεις του Zougla.gr για το γεγονός; Ας δούμε…

Μέσα σε ένα 24ωρο λοιπόν, ο Μάκης των φτωχών και οι εξειδικευμένοι εγκληματολόγοι - κοινωνιολόγοι συνεργάτες του (!) έβγαλαν το επιστημονικό πόρισμα: “κοινωνικός αποκλεισμός η αιτία του μακελειού”. Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν δηλαδή αλλά άμα το αφεντικό έχει Πόρσε έχουμε πάντα δίκιο!! Ποια όμως ήταν η επιστημονική μέθοδος βάσει της οποίας ο Τριανταφυλλόπουλος και οι πανέξυπνοι συνεργάτες του κατέληξαν στο ασφαλές αυτό συμπέρασμα; Ας την εξετάσουμε…

Εγινε ένα φονικό. Ο δράστης ήταν αλλοδαπός / αλλοδαπής καταγωγής, κοινωνικά απεκλεισμένος άρα φταίει ο κοινωνικός αποκλεισμός ενός αλλοδαπής καταγωγής παιδιού για τους φόνους. Με την ίδια γκα-γκά-επιστημονική λογική των κυρίων και κυριών της “Ζούγκλας” όμως θα έπρεπε να συμβαίνουν το εξής:εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι στη χώρα μας, αλλοδαπής καταγωγής που σίγουρα βιώνουν τις ίδιες συνθήκες από τους “ρατσιστές” ντόπιους, θα έπρεπε καθημερινά να σκοτώνουν από καμιά δεκαριά ο καθένας! Ετσι δεν είναι Τριανταφυλλόπουλε;

Επίσης κάθε φορά που ένας δολοφόνος είναι π.χ. χοντρός θα πρέπει να φταίνε τα περιττά κιλά ή αν ένας δολοφόνος πίνει πολλά αναψυκτικά, θα φταίει η κόκα κόλα! Ας δούμε όμως τι έγραψε η Zougla.gr για το θέμα και ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του…

http://www.zougla.gr/news.php?id=33597

Είναι θέμα χρόνου

10 Απριλίου 2009, 18:26

Γιος Αμπχάζιου μετανάστη, ο δράστης σκόρπισε γύρω του το θάνατο και τον πανικό μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα, αφήνοντας μία επιστολή, στην οποία, εκτός από την ερωτική του απογοήτευση, υπογράμμιζε και τη συμπεριφορά των γύρω του.

Την περιφρόνηση και την απόρριψη που εισέπραττε από  συμμαθητές και καθηγητές στη σχολή του.

Είναι το σημαντικότερο πρόβλημα όλων των μεταναστών που ζουν στην πολιτισμένη Ευρώπη. Αυτό που βιώνουν καθημερινά και το γνωρίζουμε όλοι, προσποιούμενοι ότι δεν υφίσταται.

Του ανόητου ρατσισμού, που απαξιώνει κάθε πλάσμα προερχόμενο από το πρώην ανατολικό μπλοκ, που μιλάει περίεργα τα ελληνικά, που έχει άλλα ήθη και έθιμα και που σίγουρα δεν έχει την οικονομική ευχέρεια για να καταστεί σεβαστό στον κύκλο του.

Του ρατσισμού που εξευτελίζει κάθε έννοια δικαίου στα ελληνικά δικαστήρια. Είναι Ρώσος, επομένως δολοφόνος ή Αλβανός, οπωσδήποτε κλέφτης. Είναι αλλοδαπός μετανάστης, άρα έχει άδικο.

Όσο και αν στρουθοκαμηλίσουμε το πρόβλημα, το έχουμε πρώτα εμείς και μετά οι άλλοι. Όσο πιο σοβαρά το αντιμετωπίσουμε, τόσο πιο γρήγορα θα αποφύγουμε δυσάρεστες καταστάσεις, όπως η σημερινή. Εάν πάλι αμελήσουμε -εγκληματικά- είναι σίγουρο ότι δε θα αρκεί ο χαρακτηρισμός δυσάρεστες και θα πρέπει να αντικατασταθεί από τη λέξη τραγωδία.

Είναι θέμα χρόνου…

http://www.zougla.gr/news.php?id=33701

Ο κοινωνικός αποκλεισμός και η περιφρόνηση

11 Απριλίου 2009, 14:26

Γίναμε Αμερική ή μήπως ήμασταν και δεν το ξέραμε.

Και απλώς ήρθε ο νεαρός από το Σοχούμι, για να μας «σκουπίσει την ομίχλη από τα μάτια» και να μας αποκαλύψει το πραγματικό πρόσωπο της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας.

Μιας κοινωνίας που εθελοτυφλεί, δεν αντιστέκεται, πορεύεται μέσα στο γνωστό ελληνικό ωχαδερφισμό και που κυρίως κατάφερε, τόσο μα τόσο σύντομα, να απορροφήσει τα άσχημα και αποκρουστικά των ξένων. Τη βία, την αποξένωση και την απαξίωση των κανόνων της κοινωνίας της αλληλεγγύης.

Και ενώ «καταφέρνει» μια χαρά με τα άσχημα, αδυνατεί εδώ και χρόνια να κάνει κτήμα της τα μύρια όσα καλά έχουν εκεί έξω από τα «τείχη της χώρας μας».

Ξένος παντού…

Ό,τι και αν συνέβη στο Ρέντη, την ευθύνη δεν τη φέρει ο παρ’ ολίγον δολοφόνος και εν τέλει αυτόχειρας.

Την ευθύνη φέρει ακέραια το «σύστημα» που τον μεγάλωσε, που τον αποξένωσε, μάλλον γιατί ήταν «ξένος».

Γιατί και ας μην έχει κανείς καμία αμφιβολία, ο νεαρός αυτός ήταν παντού και πάντα «ξένος».

Έλληνας ήταν στο Σοχούμι, όπου γεννήθηκε και Αμπχάζιος στην Αθήνα όπου μεγάλωσε.

Είχε τη μοίρα του πρόσφυγα που όσο και να θέλει δεν μπορεί να νιώσει πατρίδα του τον τόπο που μεγαλώνει, γιατί ο ίδιος ο τόπος δεν τον αφήνει να το νιώσει.

Η σκληρή πραγματικότητα ενός αδυνάτου

Ήσυχο παιδί που δεν είχε δώσει ποτέ δικαιώματα. Η μάνα του μια καλή κυρία. Αυτά είπε η γειτονιά. Τον ειρωνεύονταν και έβαζε τα κλάματα είπαν κάποιοι άλλοι…

Ήταν απλώς ο αδύναμος κρίκος μιας άκαμπτης κοινωνικής αλυσίδας, που δε συγχωρεί την ιδιαιτερότητα, που δεν ανέχεται τη χαλαρότητα του χαρακτήρα που δεν μπορεί να βλέπει μια «ταραντούλα» δίπλα της…

Δείτε τι λένε οι γείτονες του 18χρονου

Ο απόμακρος νεαρός από το Σοχούμι…

Ήταν λένε απόμακρος, ντυνόταν περίεργα, είχε συμπεριφορά που δεν τον έφερνε κοντά με τον περίγυρό του. Αν και σε αυτές τις περιπτώσεις ο καθένας κάνει με απίστευτη ευκολία, την τρίχα-τριχιά, ας κάνουμε μια υπόθεση εργασίας και ας δεχτούμε ότι τα πράγματα ήταν έτσι όπως περιγράφηκαν.

Τότε απλώς και μόνο επιβεβαιώνεται η πλήρης ανεπάρκεια του εκπαιδευτικού συστήματος της χώρας.

Του συστήματος όπου οι εκπαιδευτικοί έχουν πάψει προ πολλού -χωρίς πάντα να είναι δική τους η ευθύνη-  να είναι παιδαγωγοί. Κουτσά-στραβά μαθαίνουν τα παιδιά γράμματα, αλλά οι δάσκαλοι αδυνατούν να αντιμετωπίσουν ειδικές περιπτώσεις.

Και η περίπτωση του νεαρού από το Σοχούμι ήταν ιδιαίτερη περίπτωση. Αν ήταν όπως τα λένε, ένας άνθρωπος ειδικών συνθηκών, γιατί κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να τον πλησιάσει, γιατί κανείς δεν «ψυλλιάστηκε» ότι κάτι δεν πάει καλά;

Αλλά ακόμη και αν κανείς το είχε καταλάβει πού να απευθυνόταν. Σε ποια υπηρεσία και σε ποιο κράτος. Σε αυτό που φτάνει πάντα καθυστερημένο και υπόσχεται να βρει τον αίτιο, ενώ έχει μαύρα μεσάνυχτα από το αιτιατό…

Πού είναι οι κοινωνικές κρατικές υπηρεσίες;

Το θέμα επαναφέρει στο προσκήνιο το μέγα ζητούμενο. Την οπλοκατοχή.

Αν το τραγικό περιστατικό συνέβαινε στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Φινλανδία, τότε θα είχε μια απλή εξήγηση. Εκεί στους ενήλικες -ο νεαρός ήταν ενήλικας- επιτρέπεται η οπλοκατοχή.

Εδώ όμως δεν επιτρέπεται σε κανέναν εκτός και αν έχει ειδική άδεια. Αλλά και άδεια να έχει, σίγουρα δε νοείται να είναι κανείς ζωσμένος σαν αστακός ωσάν να πηγαίνει στην Πράσινη ζώνη της Βαγδάτης.

Πλέον σε αυτή τη χώρα, το εύκολο είναι να βρει κανείς όπλα. Το δύσκολο είναι να βρει μια «καταραμένη» δουλειά. Να έχει δικαίωμα στη ζωή, στο μέλλον, να μη φοβάται να κοιμηθεί από το άγχος να ζει βρε αδελφέ σαν άνθρωπος και όχι σαν πιόνι του σκακιού που ανά πάσα στιγμή θυσιάζεται για να σωθεί ο βασιλιάς (σύστημα).

Η κρίση προκαλεί παράκρουση…

Η οικονομική κρίση, οι απώλειες θέσεων εργασίας αλλά κυρίως η βαθιά κοινωνική ανασφάλεια οδηγούν -σύμφωνα με τους ειδικούς- στον πολλαπλασιασμό των ομαδικών κρουσμάτων βίας, των μαζικών αυτοκτονιών, δολοφονιών και των άνευ όρων δολοφόνων.

Το πρώτο κρούσμα στην Ελλάδα έτυχε να συμβεί σε σχολικό κτίριο. Είναι όμως καθαρή σύμπτωση που η τραγωδία συνέβη σε σχολείο και όχι κάπου αλλού.

Με τέτοια φτώχεια, κοινωνική ανισότητα, πολιτική ανικανότητα είναι μαθηματικά σίγουρο ότι αύριο θα συμβεί κάπου αλλού και θα έχει ενδεχομένως πολύ περισσότερα θύματα.

Το ζήτημα του μιμητισμού

Πολλοί μίλησαν για μιμητισμό από το 19χρονο, λέγοντας ότι μπορεί να είχε ως πρότυπο κάποιον προγενέστερο που έκανε παρόμοια ενέργεια στο εξωτερικό. Πολλοί μίλησαν για το «κακό» διαδίκτυο, που κατασκευάζει λάθος πρότυπα. Όλα αυτά μπορεί να έχουν βάση. Αλλά, γιατί κανείς δε μίλησε για την ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού να προλάβει το κακό. Στο τέλος-τέλος, το κράτος υπάρχει, για να προστατεύει από τη μια και να προλαβαίνει από την άλλη. Και σε αυτή  την περίπτωση -όπως σε μύριες όσες άλλες διαφορετικές- ούτε πρόλαβε, ούτε προστάτευσε. Και η ζωή συνεχίζεται… μέχρι το επόμενο κακό.

Μετασκευασμένα τα όπλα

Ρέπλικα είναι τα δύο όπλα που χρησιμοποίησε ο 18χρονος, δηλαδή πρόκειται για πιστόλια κρότου που με επεξεργασία έγιναν πυροβόλα. Η μετατροπή αυτή δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο από άτομα που έχουν ειδικές γνώσεις. Γι’ αυτό και οι αστυνομικοί εκτιμούν ότι ο δράστης πιθανότατα αγόρασε έτσι τα όπλα.

Περισσότερα στοιχεία αναμένεται να δώσει η βαλλιστική εξέταση, τα αποτελέσματα της οποίας αναμένονται τις επόμενες ημέρες.

Στο μεταξύ, “φύλλο και φτερό” κάνουν οι αστυνομικοί τον ηλεκτρονικό υπολογιστή που είχε ο 18χρονος στο σπίτι του. Ο επεξεργαστής έχει μεταφερθεί στα εγκληματολογικά εργαστήρια της Ασφάλειας, ενώ αστυνομικοί της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος ερευνούν τις συνομιλίες που είχε μέσω chat rooms με άλλα άτομα, προκειμένου να διαπιστώσουν εάν υπήρχε κάποιος που βοήθησε το 18χρονο να υλοποιήσει το σχέδιό του.

(Πρώτη καταχώρηση:11 Απριλίου, 10:50)

Ξεσαλώσανε πάλι οι ανησυχούντες πολίτες, bloggers και δημοσιογράφοι με αφορμή την διήγηση του «θέλω να κρυφτώ αλλά η χαρά μου δε μ’ αφήνει», γνωστού τηλε-παπά και παπαδο-συγγραφέα Γιώργου Μεταλληνού. O πάτερ λοιπόν, μιλώντας σε ραδιοφωνική εκπομπή ανέφερε πως κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, 4 στελέχη αυτού του ανέφεραν πως είναι Ελευθεροτέκτονες! Δείτε την σχετική είδηση στους παρακάτω συνδέσμους:

http://thriskeftika.blogspot.com/2009/02/blog-post_11.html

http://www.athos.gr/s_articles-t_view-id_1191.html

Και δώσ΄του οι ανησυχούντες να καταγγέλουν τον “αποχριστιανισμό” των μαθητικών βιβλίων και δώσ’ του τις συνήθεις κινδυνολογίες των χριστιανών για “πόλεμο” που τους γίνεται από παντού κ.ο.κ. Ερωτήματα ενός απλού νου:

- Από πότε ρε μάγκες ισχύει νόμος του Κράτους βάσει του οποίου τα βιβλία πρέπει να είναι “χριστιανικά” και φωνασκείτε τώρα που “αποχριστιανίζονται”; Λογαριασμό θα δώσει σε σας η διοίκηση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου για τις επιλογές της;

- Από πότε απαγορεύεται σε ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΛΙΤΗ αρσενικού ή θηλυκού γένους (ο ένας εκ των τεσσάρων τεκτόνων ήταν γυναίκα λένε, πω, πω!) να είναι μέλος τεκτονικής στοάς; Αμα βρεθούν 4 μέλη του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου που πηγαίνουν στην εκκλησία, θα κάνετε τον ίδιο θόρυβο;;

- Από πότε έχει το δικαίωμα ο κάθε θρησκο-γκαγκά να στοχοποιεί έναν κρατικό λειτουργό για τις κοινωνικές του προτιμήσεις και δραστηριότητες χωρίς να διώκεται γι αυτό;

- Αμα στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο δεν ήταν 4 μασώνοι αλλά 4 Πασοκτζήδες ή 4 παπάδες θα κάνατε την ίδια διαμαρτυρία ή όχι;

- Διαμαρτυρήθηκε κανείς που ο γνωστός τηλε-παπάς της ιστορίας Γιώργος Μεταλληνός είναι ταυτόχρονα και καθηγητής σε ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο; Με την ίδια δική σας μεσαιωνική λογική, δε θα είχαν δικαίωμα οι τέκτονες να διαμαρτυρηθούν γι αυτό;

Φυσικά δε περιμένει κανείς απάντηση από τους ανησυχούντες χριστιανούς. Απλά θα έπρεπε να υπάρχει μία κάποια επίπληξις στον γνωστό τηλε-παπά για το θεατρικό αυτό δρώμενο (με τον παραπάνω τίτλο) που ελλείψει τηλεπαραθύρων ή πρόσκλησης σε εκπομπή του Χαρδαβέλλα για μάγια και ούφο, βρήκε τρόπο να ξανακερδίσει άλλα 15 λεπτά δημοσιότητας. Κούγια φάτον, πάει να σου φάει το ρεκόρ!!

Πρωί - πρωί της Δευτέρας, γύρω στις 08:00 ανοίγω το ραδιόφωνο και απουσίας σήματος τοπικών ραδιοσταθμών (τι είχαν πάθει όλοι, πυρηνική βόμβα έπεσε;) το ραδιόφωνο του αυτοκινήτου πιάνει το Τρίτο Πρόγραμμα. Είμαι τακτικός ακροατής του Τρίτου Προγράμματος αλλά κυρίως τις νυχτερινές ώρες που χρειάζομαι κάτι χαλαρωτικό για να ακούσω. Το πρωί που θέλει κάποιος να ξυπνήσει το Τρίτο Πρόγραμμα μάλλον δεν είναι ότι καταλληλότερο. Αποφάσισα όμως να μείνω στη συχνότητα αφού δε μπορούσα να βρω κάτι άλλο, αλλά και για να παρέχω χρήσιμες υπηρεσίες στο Εθνος, ανεβάζονας έτσι την ακροαματικότητα του κρατικού μας ραδιοφώνου…

Οκτώ ακριβώς λοιπόν και πέφτει εκείνο το γνωστό σε όλους μας σήμα, που εγώ προσωπικά είχα να ακούσω κάτι δεκαετίες. Η γνωστή μελωδία με τη φλογέρα της ΥΕΝΕΔ!! Αρχίζω να ψιλιάζομαι πως κάτι δε πάει καλά. Μήπως με πείραξε κάτι που έγινε το προηγούμενο βράδυ;

Αμέσως μετά παίρνει το λόγο η εκφωνήτρια (με εκείνες τις γνωστές γαλήνιες φωνές που έρχονται από το Υπερπέραν) και μας πληροφορεί (εμένα κι άλλους 4 που ακούμε πανελλαδικά - είπαμε, μας ενδιαφέρει η ποιότητα κι όχι η ποσότητα ρε μαντράχαλοι!) πως μόλις τελείωσε το νυχτερινό πρόγραμμα του Τρίτου Προγράμματος! Αφού κοιτάζω έξω να βεβαιωθώ πως όντως έχει ξημερώσει, συνεχίζω την ακρόαση…

Καπάκι αμέσως μετά την εκφωνήτρια που μας έδωσε αυτή την πολύ σημαντική πληροφορία, πετιέται ένα παιδάκι, με φωνή σα τον Χρήστο Σαντικάι που λέει…

…το πάτερ ημών!! Μεγάλη φρίκη να περνάς τέτοια δοκιμασία πρωί - πρωί της Δευτέρας!

Καπάκι όμως μετά το παιδάκι με το πάτερ ημών πέφτει ο Εθνικός Υμνος από παιδική χορωδία, η οποία μάλιστα έφτασε μέχρι και την τέταρτη στροφή! (“που τα έσκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά”)

Αυτό ήταν, άρχισα να κοιτάζομαι πλέον στον καθρέπτη για να δω τη ηλικία έχω, να ψάχνω τις τσέπες και το τσαντάκι μου για να δω αν έχω μέσα κινητό τηλέφωνο ή Big Babol κ.α. Νόμισα πως από κάποια μοιραία σύμπτωση, εγώ, η συνεπιβάτιδά μου και το κορεατικής προέλευσης Ι.Χ. μου μπήκαμε σε κάποια χρονοδίνη και μεταφερθήκαμε 40 χρόνια πίσω! Είχα να παρακολουθήσω τέτοιο πρόγραμμα περίπου 30 χρόνια…

Για όσους λοιπόν αισθάνονται πως χρειάζονται ένα αντίστοιχο ταξίδι στο χρόνο, η συχνότητα του Τρίτου Προγράμματος (για την περιοχή της Κομοτηνής) είναι 97,5 FM.

Καληνύχτα σας!